Wat betekent Boeddha?

Deze korte tekst is een fragment uit hoofdstuk 13 van mijn aanstaande boek. Het grenzeloze lichaam, uitgegeven door Collective Ink Books. Hier beschrijf ik op mijn eigen manier wat Boeddha betekent, en waarom de realisatie van Boeddha de ultieme bekroning is van spiritueel werk.

De voortdurende stroom van ervaring kent geen grenzen in de gebruikelijke zin van het woord. Je kunt geen grenzen voelen, zien of horen, omdat elke grens er automatisch deel van uitmaakt. Toch kun je beseffen dat het eindige nog steeds geworteld is in en voortkomt uit het oneindige als zijn creatieve uitdrukking. Een prachtige visuele metafoor voor de non-duale ervaring is die van een dauwdruppel in de oneindige ruimte. Onthoud: leven is de voortdurende stroom van ervaring. Niet mijn leven, niet leven als een vage en abstracte kracht die op ons inwerkt, maar jouw leven. Al het leven is jouw leven; de wereld is jouw wereld. Leven is jouw eigen directe ervaring op dit moment, en het verschijnt als een eindige dauwdruppel die oneindig in alle richtingen wordt omgeven door absolute helderheid. Er is niets buiten deze dauwdruppel behalve oneindig bewustzijn, en de dauwdruppel en zijn omhulsel zijn niet twee. Dit is de vereniging van de absolute en daaruit voortvloeiende natuur van God, van het eindige en het oneindige.

De eindige dauwdruppel is als een beeld of tijdelijke verschijning van de ultieme werkelijkheid, geprojecteerd op zijn eigen pure helderheid of nietsheid. Hij is beperkt in de zin dat hij een concrete vorm heeft, ook al wordt hij volledig opgeslokt door zijn eigen fundamentele, oneindige natuur. Het eindige is simpelweg alle aanwezige zintuiglijke indrukken, terwijl het oneindige het vormloze substraat is van al die indrukken. God, Boeddha, het Oneindige, het Goddelijke, is niet ergens anders; zoek het niet buiten jezelf. "Boeddha is in You-dha... DUUUH!" zoals Lama Surya Das heeft gezegd. Het is niets meer en niets minder dan de fundamentele aard van alles wat je ooit hebt ervaren.

De dauwdruppel is een passende metafoor, omdat het werkelijk voelt alsof alle ervaringen van lichaam, geest en zintuigen in één omhelzing worden vastgehouden, allesomvattend, betrouwbaar en stabiel, maar tegelijkertijd licht en ontspannen. Het is allemaal onderdeel van één doorlopend, vloeiend beeld. Het vangt ook de transparantie en doorschijnendheid van onze ervaring, die we onszelf in voorgaande hoofdstukken hebben aangeleerd. Ons lichaam, ons zelf en de wereld zijn in wezen geen fysieke objecten die star vaststaan ​​in ruimte en tijd, zoals ze onder fysieke waarneming lijken. Ze maken deel uit van de steeds veranderende, voortdurende stroom van onze ervaring, die constant ontstaat en weer verdwijnt. Fysieke werkelijkheid is simpelweg het dichtste niveau van Vorm, en alle waargenomen Vorm is het kind van de Bron en volledig omhuld door puur, helder bewustzijn.

Dit staat bekend als het Eén-Smaak-bewustzijn, niet omdat geest, lichaam en zintuigen vlak of uniform lijken, maar omdat je ze allemaal tegelijk in jezelf ervaart. Binnen en buiten vallen samen, en in één klap rust de hele wereld in je schoot. Je waarneming is wijd open, je bent je bewust van alle innerlijke en uiterlijke verschijnselen overal, maar zonder de gebruikelijke subject-object-scheiding. Alles verschijnt als één allesomvattend, steeds veranderend schilderij, onlosmakelijk verbonden met je gevoel van zelf. De Dzogchen-school van het Tibetaans boeddhisme noemt dit de Grote Volmaaktheid: alle dingen precies zoals ze zijn en altijd zijn geweest, zonder zelf en ander, zonder goddelijkheid en profaniteit, zonder hemel en hel – gewoon dit, nu, in zijn absolute perfectie, in alle richtingen, de gehele ervaring omvattend.