Essay over Metafysisch Pasen Deel 1

In dit essay bespreek ik het metafysische Pasen.

Wat is Pasen? Dit is een zeer diepgaande vraag. Wat ik je in dit essay wil laten zien, is dat Pasen niet alleen is voor kleuters of Bijbelfanaten, of om de schijn op te houden. Het is oneindig veel diepgaander en relevanter voor je leven dan je waarschijnlijk denkt, of je nu christen, atheïst bent of het je gewoon niet kan schelen. Pasen wijst op iets heel diepzinnigs en fundamenteels in wat het betekent om mens te zijn.

We vragen ons af: wat is, als we er echt over nadenken, de hoogste betekenis van Pasen? Wat is de meest fundamentele betekenis van Pasen?

Dit is een geschreven versie van het eerste deel van mijn lezing De hoogste betekenis van Pasen.

Wat we werkelijk vragen

Het is net als de vraag: "Wat is natuurkunde?" Als we die vraag beantwoorden, kunnen we allerlei antwoorden krijgen. We kunnen het hebben over een specifieke school binnen de natuurkunde, of over wat we op school of op de universiteit hebben geleerd, of over de technologische vooruitgang die de natuurkunde mogelijk heeft gemaakt, of over beroemde natuurkundige experimenten.

Dit zijn allemaal operationele antwoorden, oppervlakkige antwoorden. We zouden elk beperkt, simplistisch, operationeel antwoord kunnen bedenken dat we maar willen, zonder ook maar in de buurt te komen van wat de natuurkunde beschrijft. is.

Maar als je vraagt ​​"wat is natuurkunde?", dan vraag je eigenlijk: "Als we er echt op ingaan, wat is dan de hoogste betekenis van natuurkunde?" "Wat is de meest fundamentele betekenis?" "Waar gaat natuurkunde nu echt over?"

En het antwoord is dat het gaat om het ontdekken van de fundamentele werking van de wereld. Het gaat om het ontcijferen van de geheimen van de wereld, van ons universum, van dit leven. Dat is waar natuurkunde echt om draait, voorbij de verschillende facetten ervan.

Dit is precies wat we met Pasen gaan doen. Wanneer we de vraag stellen: "Wat is Pasen?", vragen we naar de fundamentele realiteit van Pasen. Ik ben niet geïnteresseerd in praktische antwoorden, maar in de essentie.

De relevantie van Pasen en metafysisch Pasen

Ik wil dat dit een inspirerende boodschap is die relevant is voor mensen met een moderne en postmoderne kijk op de wereld.

Helaas heb ik het gevoel dat de meeste mensen tegenwoordig geen enkele band met het christendom hebben. Ik ook lange tijd niet. Ik denk niet dat ik ooit verbonden ben geweest met Christendom Tot een paar jaar geleden, na serieus spiritueel werk te hebben gedaan. Ik vond het gewoon onzin.

Maar ik heb ook het gevoel dat mensen in deze moderne tijd worstelen met het vinden van een diepere betekenis in het leven. Het is niet zo dat ze iets nodig hebben om in te geloven, maar dat ze willen begrijpen waar het leven om draait en nu geen kader hebben.

De wetenschappelijke wereldvisie, hoewel een opmerkelijke en essentiële culturele ontwikkeling, heeft ons van alle betekenis beroofd. Ze stelt de vraag naar betekenis en de fundamentele aard van de werkelijkheid herhaaldelijk en eindeloos uit. De wetenschap kan je niet vertellen waar de werkelijkheid op fundamenteel niveau over gaat, behalve door te verwijzen naar een persoonlijke, dode, microscopische fysieke substantie die schijnbaar al het bestaan ​​vormt.

In de wetenschap bestaat er geen basisrealiteit. Als je zegt dat de fysieke wereld de "echte" realiteit is, zal de wetenschapper je vertellen dat alle fysieke realiteit uit moleculen bestaat en daarom geen realiteit bevat.

Als je ervan uitgaat dat moleculen de basiswerkelijkheid zijn, zal de wetenschapper je vertellen dat moleculen uit atomen bestaan ​​en dus niet echt zijn.

Als je ervan uitgaat dat atomen de basis van de werkelijkheid zijn, zal de wetenschapper je vertellen dat atomen zijn opgebouwd uit subatomaire deeltjes en dus niet echt zijn.

Als je ervan uitgaat dat subatomaire deeltjes de basisrealiteit zijn, zal de wetenschapper je vertellen dat de kwantumwereld in wezen willekeurig en waarschijnlijk is.

Dit gaat zo door en wetenschappers stellen nu buitengewoon complexe modellen voor de sub-sub-subatomaire wereld voor.

Deze eindeloze regressie geldt zelfs voor de kroon op het werk van de wetenschap: de oerknal. Die kwam blijkbaar ook ergens vandaan! Was de oerknal vast?

Zie je het probleem? Als we eindeloos analyseren, niets kan als basisrealiteit worden beschouwd, dus kan niets echt op zichzelfTegelijkertijd zal de wetenschapper je vertellen dat er achter de schermen ook niets is. Er is geen God, of goden, of godheden, of een liefhebbende essentie. Is de realiteit ergens van gemaakt? Is het überhaupt echt? Kunnen we zeggen dat iets echt is?

Alles bij elkaar is het geen wonder dat we in de moderne wereld metafysisch uitgehongerd zijn. Dit is de grote crisis van de wetenschappelijke metafysica, epistemologie en ontologie.

Hoewel we van betekenis zijn beroofd, zie ik dit als een noodzakelijke transitie. Het premoderne bewustzijn, met zijn magie en mythen, domineerde duizenden jaren. Het moderne bewustzijn, met zijn scepticisme en objectivisme, ruimt ons op en heeft ons al van al onze premoderne rommel ontdaan. Nu zijn we klaar voor postmoderne, transpersoonlijke bewustzijnsniveaus. Hoe zal postmodern, transpersoonlijk geloof eruit zien?

We zijn klaar voor hogere niveaus van bewustzijn, en ik zie onze huidige woestijn van betekenis als vruchtbare bodem waar die niveaus kunnen wortelen.

Wanneer we dit in ons geloofsleven naleven, zullen we ontdekken wie we werkelijk zijn en wat de fundamentele essentie van al het leven is. Dit zal niet door magie, mythe of rationaliteit gebeuren, maar door directe ervaring.

Als we dat doen, komen we er waarschijnlijk achter dat het christendom een ​​goudmijn is, die is bezoedeld door millennia van onzin, machtspelletjes, overheersing, leugens en de gebruikelijke menselijke onzin.

Het christendom en de grote spirituele tradities verbergen iets dat voor ons van groot belang is, vooral nu we op zoek gaan naar postmoderne, postrationele, postdogmatische bewustzijnsniveaus.

Metafysisch Pasen: mijn bewering

Laten we nu beginnen met het beantwoorden van mijn vraag: "Wat is Pasen?". Er is een diepgaand antwoord op deze vraag.

Het christendom en Pasen gaan niet over mythen, overtuigingen, vieringen, Paaseieren, of enige vorm van ritueel of traditie.

Pasen is geen frivool feest waarbij kinderen chocolade paaseieren zoeken. En in wezen gaat het niet om het christelijke feest, met LentGoede Vrijdag, Paaszondag, enzovoort. Ondanks de rijke traditie draait Pasen daar niet om.

Laat me je vertellen, het gaat niet eens om de Bijbel, en het gaat niet eens om de kerk. Dat zeggen is een beperkt, praktisch antwoord geven. Het raakt de kern van de zaak niet.

Pasen gaat veel dieper dan dat. Het is veel fundamenteler dan dat. En we gaan een heel gedetailleerd, genuanceerd en precies antwoord geven op de vraag: "Wat is Pasen?"

Daar gaan we: mijn bewering is dat het ons eigen potentieel voor ontwaken viert, symboliseert of ernaar verwijst, wat een transformatie van identiteit of transfiguratie is. In de context van Pasen is het handig om het te zien als een sterven en wedergeboorte.

En daar gaat dit hele essay over. Daar gaat Pasen over. Je leven is een kans op diepe transformatie, en Pasen symboliseert een heel belangrijk aspect van die transformatie.

En als je dan meteen vraagt ​​wat Pasen is, stel je waarschijnlijk ook andere vragen.

Gerelateerde Vragen

Als we Pasen in zijn geheel gaan hercontextualiseren, hercontextualiseren we onvermijdelijk alle onderdelen ervan. Als we vragen: "Wat is Pasen?", vragen we ook: "Wat is de kruisiging?"

Als ik zeg dat Pasen een symbool is van diepe spirituele transformatie, welke rol speelt de kruisiging dan? We gaan die vraag beantwoorden.

Je vraagt ​​je misschien ook af wat de Opstanding is, aangezien dat de kern is van Paaszondag. We zullen ook bespreken wat de Opstanding is.

U vraagt ​​zich misschien ook af: “Wie is Jezus? Wie was Jezus? Heeft Jezus bestaan? Waar gingen al zijn woorden over? Waarom was hij zo inspirerend? Wat is de betekenis van Jezus?" We gaan die vraag ook beantwoorden.

En natuurlijk vragen we ons ook af waar het christendom om draait. Is dat geen diepgaande vraag? Je hebt gelijk, waar gaat het echt om? Waar gaat het om, voorbij het mythische christendom? En waar gaat het om, voorbij onze moderne, rationele allergie voor alles wat religieus is?

Als ik zeg dat Pasen een symbool is van spiritueel ontwaken, wat is dan het christendom? Pasen is immers een van de belangrijkste christelijke feesten en zo diepgeworteld in onze cultuur, zelfs in de moderne, consumptiegerichte, kapitalistische cultuur. Dus waar gaat het christendom dan over? We gaan daar ook antwoord op geven.

De belangrijkste vraag die ik zie, is: "Wat is de echte christelijke leer?" "Als we er echt op ingaan, wat probeert het christendom ons dan te vertellen?" Dit gaat verder dan de vraag wat het christendom is: we vragen waar het werkelijk over gaat. En daar gaan we hier uitgebreid op in.

Als voorloper wil ik zeggen dat de christelijke leer fundamenteel over transformatie gaat. Het is geen verzameling mythes die verzonnen zijn om de gemeenschap te versterken, schoolkinderen te vermaken of een mooi verhaal te vertellen. De echte christelijke leer gaat over transformatie: je eigen transformatie.

Onze benadering van deze vraag

Voordat we uitgebreid ingaan op wat Pasen betekent als symbool van spiritueel ontwaken, wil ik onze benadering van dit vraagstuk verduidelijken. Het antwoord is niet alleen radicaal, maar ook de basis ervan.

Zie het christendom op een symbolische manier

Dus wat is onze benadering van deze vraag? Ik heb het gehad over symboliek en hoe Pasen een symbool, een aanwijzing, een representatie van iets is. En dat is de fundamentele benadering die we hanteren. We gaan het christendom op een symbolische manier bekijken.

Ik ga je helpen inzien dat het eigenlijk gewoon een verzameling symbolen en aanwijzingen is. Het is niets meer dan dat. Maar ook niets minder dan dat.

Aan de ene kant, als we het hebben over de symbolen en aanwijzingen van Pasen, willen we niet te veel waarde hechten aan de symbolen zelf en ze niet aanbidden, want dat leidt ons af van waar het echt om draait: onze eigen spirituele transformatie. We willen er niet te veel waarde aan hechten.

We hoeven ons niet alle verhalen en verzen uit de Bijbel te herinneren, of de exacte volgorde van de paasgebeurtenissen, of precies wat Jezus zei. Dat zou in wezen gewoon fundamentalistisch christendom zijn.

Als je dat te veel doet, raak je verstrikt in de symbolen, in de modder, en vergeet je de diepere betekenis ervan. We kunnen de hele dag over de symboliek praten en over alle fijne kneepjes discussiëren als we willen, maar dat is niet ons doel.

Dat is niet per se een frivole oefening, maar het is wel een frivole oefening als je geen contact maakt met de realiteit van wat dit alles probeert te vertegenwoordigen of waarnaar het verwijst. Het is dus niets meer dan de symbolen, maar ook niets minder.

Hoewel we niet te veel waarde hechten aan de symbolen en aanwijzingen, beschouwen we ze ook niet als vanzelfsprekend. We reduceren dit alles niet tot paaseieren en chocolade. Dat zou de diepgang van waar we het hier over hebben volledig over het hoofd zien. Dat zou Pasen verzwakken en frivool maken.

Hetzelfde geldt voor alle andere symbolen en aanwijzingen. We willen ze ook niet als vanzelfsprekend beschouwen. We willen beseffen dat er een reden is voor de symbolen en aanwijzingen. Er is een reden dat de verhalen zich ontvouwen zoals ze zich ontvouwen. Er is een reden voor het paasverhaal. Er is een reden voor de kruisiging. Er is een reden voor het kruis als symbool. Er is een reden voor de opstanding. En er is een reden voor veel van de fijne details die erbij betrokken zijn.

We willen hier niet te ver in doorslaan, zoals ik al zei, maar we willen ook niet over het hoofd zien. We willen dingen niet lichtzinnig afdoen. We moeten ze behandelen als symbolen en aanwijzingen, en we moeten in die symbolen en aanwijzingen de waarheid zoeken.

Het in vraag stellen van veronderstellingen

Een deel van deze aanpak is het in twijfel trekken van al onze aannames. En dat geldt ook voor mij!

Weet ik echt wat Pasen is? Weet ik het echt? Hoewel ik er een uitgebreid essay over schrijf, hoewel wat ik zeg logisch klinkt en hoewel de christelijke symbolen me erg raken, moet ik ook mijn aannames en mijn veronderstelde kennis in twijfel trekken.

Ik wil een open geest hebben. Ik wil een beginnersmentaliteit hebben. Ik wil mijn beker leegmaken.

Hetzelfde geldt als je geen idee hebt waar ik het over heb. Het geldt ook als je denkt dat de Bijbel letterlijk waar is en historische gebeurtenissen beschrijft die zich precies zo hebben ontvouwd als ze zich schijnbaar hebben ontvouwd.

Wat doe je werkelijk Weet je hier alles van? Hoe weet je dat Jezus überhaupt bestaan ​​heeft? Hoe weet je dat het Laatste Avondmaal heeft plaatsgevonden? Hoe weet je dat?

Ik weet dat de overtuigingen van mensen hen nauw aan het hart liggen, en dat ze nauw verbonden zijn met hun identiteit, hun gemeenschapsgevoel, hun gevoel van erbij horen, enzovoort. Maar als we geïnteresseerd zijn in wat Pasen werkelijk is, moeten we deze dingen in twijfel trekken.

Wat weet je echt? Hoe weet je dat iets wat in de Bijbel staat ook echt waar is? En als je zegt dat je weet dat de Bijbel waar is omdat het de Bijbel is, dan ontwijk je de vraag. Dat is geen bewijs, en je gelooft in feite gewoon in iets. Je gelooft gewoon in ideeën die je steeds weer opnieuw zijn verteld en die consistent lijken.

Het is logisch dat Jezus, toen hij op het punt stond te sterven, een Pesachmaaltijd met zijn discipelen hield, en dat Christus door Judas werd verraden, gevangen werd genomen en gekruisigd, en vervolgens uit de dood opstond. Het lijkt allemaal heel vanzelfsprekend, maar wat weet je?

Weet je het zeker? Hoe kun je dat weten? Was je erbij? Ken je iemand die erbij was? Wie heeft de Bijbel geschreven? Hoe weet je dat zij hem hebben geschreven? Waarom zijn de Bijbelse feiten per se waar? Als je een Bijbelvers citeert om bewijs te leveren, hoe weet je dan dat dat vers waar is?

Als je een rationeel persoon bent en dit uit nieuwsgierigheid leest, maar eigenlijk vindt dat het een hoop onzin is, denk je waarschijnlijk: "Nou, Ross, je hebt het over spirituele transformatie, je hebt het over spiritueel ontwaken, maar de Bijbel is toch allemaal onzin? Ik bedoel, er staat niets waars in de Bijbel. Het is allemaal mythische onzin. Het zijn gewoon kinderverhalen, uiteindelijk zijn het gewoon sprookjes, toch?"

Nou, als rationalist moet je ook je aannames in twijfel trekken. Niemand wordt hiervan uitgesloten. Het maakt niet uit hoeveel wetenschappelijk bewijs je aanhaalt: dit geldt ook voor jou. Hoe weet je dat de Bijbel geen historisch feit is? Hoe weet je dat er niets waardevols in staat? Bewijs dat het niet zo is!

Je zou kunnen ontdekken dat je de Bijbel gewoon onzin vindt omdat hij ook bij jouw wereldbeeld past. Als je niet openstaat voor het feit dat hij waarheid zou kunnen bevatten, dan is je geest gesloten.

Als dat het geval is, kom je niet in de buurt van de transpersoonlijke materie, van het goud dat verborgen zit in al die rommel, omdat je geest te gesloten is. Dat is dus een van de kernpunten van onze aanpak: we moeten al onze aannames in twijfel trekken.

Het christendom is nog een systeem voor spirituele ontwaking

Een ander aspect van deze benadering is dat we het christendom zien als een traditie die spreekt over spiritueel ontwaken.

De beweringen die ik doe zijn dus niets nieuws wat betreft hun spirituele implicaties. Deze visie op christelijke symboliek is misschien nieuw voor u, maar in de context van spiritualiteit als geheel is dit eigenlijk niets nieuws. Het is in wezen gewoon hetzelfde, maar dan in een ander jasje. Het christendom is gewoon een ander omhulsel. Het is gewoon een ander systeem.

Het is gewoon weer een reeks aanwijzingen en leringen naar een universeel pad waar in het hindoeïsme over gesproken wordt, al sinds de allereerste meesters vóór Christus. In het boeddhisme wordt er al over gesproken, zelfs vóór het boeddhisme! Boeddhisme is niet origineel! Misschien wel op veel manieren, maar Boeddha heeft blijkbaar geleerd van andere meesters uit zijn tijd. Het staat ook in de esoterische leringen van het soefisme: het staat er allemaal in.

Al deze aanwijzingen zijn er al, toch? Wat ik je wil laten zien, is dat het in het paasverhaal en in het christendom staat, net als in alle andere tradities. Sommige tradities, zoals het boeddhisme, zijn er veel letterlijker over, andere veel rationeler.

Het christendom is grotendeels gebaseerd op premoderne taal en biedt je niet echt praktische toepassingen. Het gaat niet zo expliciet over hoe we deze dingen zelf kunnen realiseren, maar het gaat nog steeds over diepe spirituele waarheden en mogelijkheden voor ons.

De andere tradities dienen als leidraad. Als we niet zeker zijn van een christelijk symbool, kijk dan eens naar andere tradities. Wat zeggen ze? Het zou er wel eens dichtbij kunnen liggen. Het zou er heel nauw mee verwant kunnen zijn.

Misschien is het niet direct duidelijk dat ze verwant zijn, maar als we goed kijken en met een metaforische, symbolische blik, dan zien we misschien dat de symboliek erg op elkaar lijkt.

Negeer de historische en feitelijke geldigheid van de Bijbel

De mythische versie vormt 99% van het christendom. Dit is namelijk het christendom dat ons vertelt dat de Bijbel waar is, dat Christus onze enige ware redder is, dat Hij stierf voor onze zonden, dat de geschiedenis zich ontvouwde zoals de Bijbel ons vertelt, dat de wereld in zeven dagen werd geschapen, enzovoort.

Of dit nu waar is of niet, doet er eigenlijk niet toe. We gaan niet eens de discussie aan over de vraag of de Bijbel letterlijk waar is. Ik heb er wel een mening over, maar mijn mening doet er niet toe.

Wat telt zijn de verwijzingen en de symbolen, niet de historische context. Als het inderdaad een echte historische context is, en het niet zomaar een verzameling allegorieën is, dan maakt het niet eens uit! We willen krachtige symboliek voor de metafysische aard van de werkelijkheid. Dat is alles.

Metafysisch Pasen is noch mythisch noch rationeel

Dit standpunt is niet mythisch. Ik zit hier niet de Bijbel te reciteren. Ik citeer de Bijbel wel, maar ik doe het op een veel genuanceerdere manier. Dit is niet zwart-wit.

Ik ga niet naar mijn Bijbel verwijzen en ervan uitgaan dat het waar is omdat het daar geschreven staat. Dat doe ik hier niet. Ik ben niet mythisch.

Het is ook niet rationeel.

Dus ik ben het niet eens met jullie rationele mensen die ervan overtuigd zijn dat de wetenschap je alles vertelt wat je moet weten, en dat er niets van enige waarde in de Bijbel staat, of dat er niets van enige waarde in spiritualiteit is. Ik ga hier niet het hele christendom onder de bus gooien. Ik ga er veel van onder de bus gooien, maar wat ik onder de bus gooi, is het mythische deel ervan.

Wat je als rationeel persoon mist, is postrationaliteit. Daarom is rationaliteit slechts gedeeltelijk waar. In sommige contexten is het waar.

In sommige contexten is rationaliteit een geldige methode, maar uiteindelijk zul je de beperkingen ervan inzien als je blijft groeien als persoon. Je zult beseffen dat het niet alles kan verklaren en dat het niet kan raken waar we het hier over hebben. Het zal ons ook niet veel helpen met deze zaken, omdat ze postrationeel zijn.

Omvat sceptisch rationalisme, maar gaat verder dan dat

Ik ga sceptisch rationalisme toevoegen.

Wanneer ik de Bijbel lees en dit perspectief met u deel, kijk ik er niet blindelings naar en ga ik er niet van uit dat elk woord waar en onbetwistbaar is, ongeacht of het voldoet aan de natuurwetten en de consensusrealiteit. Wat ik doe, is de Bijbel doorzoeken en zoeken naar de krachtige aanwijzingen die erin verborgen liggen.

Dat vereist sceptisch rationalisme. Het vereist een filter voor de mythische overtuigingen in de Bijbel, en voor de parafernalia.

Hoewel het een rationeel filter vereist, beperkt het zich daar niet toe. Het gaat verder dan rationalisme.

Als je merkt dat je verstrikt raakt in rationalisme en alles wat ik probeer te zeggen in twijfel trekt, herinner ik je er vriendelijk aan dat ik eigenlijk een heel rationeel persoon ben, en dat ik mijn rationaliteit gebruik wanneer dat nodig is. Ik besef echter ook de beperkingen ervan, en mijn spirituele leven draait niet om rationaliteit. En ook niet om irrationaliteit. Het draait om postrationaliteit.

Deel 2 van dit essay vindt u hier.