De nummer 1 wet voor de reis naar zelfverbetering

Laten we het hebben over een krachtig concept dat ik heb ontdekt na jaren van zelfverbetering.

Dit is mijn Wet van proportionele beloning, en het is van toepassing op alle gebieden van het zelfverbeteringstraject, of dat nu zo is carrière, relaties, financiën, spiritualiteit of zelfs leren.

Het verklaart zelfs onze mate van vervulling en levenslust. We zijn geneigd te denken dat een comfortabel, gemakkelijk leven is wat we willen. Deze wet zet dat idee op zijn kop.

Ik heb dit concept al heel lang in mijn psychologie ingebouwd, maar pas onlangs besefte ik dat het een groot deel van mijn groei op het gebied van zelfverbetering aanstuurt.

Als u wilt ervaar positieve winst op elk gebied van het leven, je hoeft het alleen maar te weten – nee, leven en ademen – mijn wet van proportionele beloning.

Proportionele beloning tijdens het traject van zelfverbetering

Deze wet is heel eenvoudig: de beloning die je krijgt is evenredig aan de uitdaging die je aangaat om deze te bereiken.

Hier is een mooie visuele manier om dit te onthouden:

Je zou kunnen denken dat dit een mooie versie is van het oude gezegde ‘je haalt eruit wat je erin stopt’, maar deze wet is veel genuanceerder.

Ik stel voor dat u deze formule voortdurend in gedachten houdt terwijl u door het leven gaat.

Voordat we dit uitpakken en bespreken waarom het zo cruciaal is voor het zelfverbeteringstraject, moeten we heel duidelijk maken wat ik bedoel met beloning, uitdaging en een paar andere cruciale termen.

Lesdoelen

Belonen = sprong in competentie, vervulling en externe tekenen van prestatie verkregen door verbetering in een vakgebied of vaardigheid.

Challenge = verschil tussen het huidige competentieniveau en het beoogde competentieniveau.

Inspanning = werk dat nodig is om de uitdaging aan te gaan en de kloof tussen huidige en beoogde vaardigheden te overbruggen.

De Wet van Proportionele Beloning zegt dus dat hoe groter de sprong in competentie die we willen bereiken, hoe groter de beloning is die we daardoor zullen krijgen.

Wat deze wet voor uw leven betekent

Aan de ene kant geeft deze wet enorm veel macht. Als we een enorme kloof moeten overbruggen, moeten we veranderen en in dezelfde mate groeien, anders kunnen we het doel eenvoudigweg niet bereiken.

Nieuwe ervaringen op de reis naar zelfverbetering brengen grote beloningen met zich mee – ze openen nieuwe kansen, bevatten nieuwe ervaringen en zorgen ervoor dat we kunnen uitbreiden. Onze geest gaat open. We moeten veel moeite doen om de nieuwe uitdaging het hoofd te bieden, en als we dit met succes doen, is dat inherent de moeite waard.

Maar bij uitbreiding vertelt deze wet ons ook een aantal ontmoedigende waarheden:

Geen enkele uitdaging brengt geen beloningen met zich mee
Kleine uitdagingen brengen kleine beloningen met zich mee

Deze zijn ook intuïtief. Als uw taak geen inspanning vergt, hoe kunt u zich dan verbeteren? Het is analoog aan sporten: als je niet traint, kun je geen resultaat verwachten.

Als je alleen maar meevaart in je achtervolging, sluit je binnen je comfortzone zonder ambitie zul je geen enkele beloning zien. Je niveau van passie zal stagneren, naarmate je wilsresultaten resulteren.

Dit geldt voor uw reis naar zelfverbetering. Als je nooit probeert iets te bereiken, te groeien, te leren, oude gewoonten ongedaan te maken, nieuwe gebieden van het leven te verkennen, zul je stagneren. Jaren zullen verstrijken en je zult hetzelfde blijven, net als je financiën, je relaties en je gevoel van voldoening.

Sterker nog, je zou zelfs bergafwaarts kunnen gaan. Wij mensen zijn ambitieuze wezens. Als we niets hebben om ons van brandstof te voorzien en ons op te winden, beginnen we te verwelken en te sterven.

Nu we de basiswet hebben besproken, gaan we kijken hoe we deze kunnen toepassen.

Transformeer uw houding: belichaam de wet van proportionele beloning

Als je de kracht van dit principe wilt benutten, moet je een houding aannemen van tegen de stroom in zwemmen. Wat betekent dit?

• je stelt ambitieuze doelen, wetende dat het jaren zal duren om ze te bereiken,
• je bent geduldig en hebt een langetermijnvisie,
• je vermijdt snelle sluiproutes en onhandige oplossingen,
• je bent bereid om pijn en strijd ervaren.

Laten we elk van deze punten in detail bekijken.

Stel ambitieuze doelen

Ik vind dat de meeste mensen veel te bescheiden zijn als ze doelen stellen. Wat nog erger is, ze geloven er niet echt in. Het doel is meer een hoop of een vaag verlangen dan een echt tastbaar doel waar ze naartoe werken.

De kern van dit probleem is dat wij mensen onze doelen baseren op onze huidige competentie. Als we nu slecht zijn in een taal, zijn we geneigd te geloven dat we nooit goed zullen worden. In plaats van een meesterspreker te worden, streven wij ernaar alleen maar koffie te bestellen of de weg te vragen. We verlagen onze ambitie zodat deze past bij ons huidige zelfbeeld.

Je moet deze gewoonte ongedaan maken. Kleine doelen zijn vaak niet inspirerend, onbevredigend en voorspelbaar. Ze dagen je niet genoeg uit, wat betekent dat je beloningen onvermijdelijk nietig zijn, zoals de Wet van Proportionele Beloning voorspelt.

Vergeet het kennen van alle betrokken stappen. Als je ze nu allemaal kent, is je doel te onnozel. Vergeet of je goed genoeg bent of niet. Je wordt goed genoeg als je de moeite doet die nodig is om de uitdaging te overwinnen, en ik garandeer dat je je capaciteiten drastisch onderschat.

Maak er een gewoonte van om ambitieuze langetermijndoelen te stellen die voor jou op dit moment onmogelijk lijken. Bepaal een grootse, motiverende bestemming. Zorg ervoor dat je je geïnspireerd voelt. Doe dit goed, wees bereid om te werken en uiteindelijk zul je die doelen bereiken.

En vergeet nooit het proportionele beloningsprincipe: deze grote doelen vormen een enorme uitdaging, dus ze zullen een enorme beloning opleveren als je ze bereikt.

Verander uw tijdshorizon voor de reis naar zelfverbetering

Hoewel het waar is dat grote doelen de weg vooruit zijn, zijn ze onverenigbaar met de typische kijk op tijd bij het stellen van doelen.

Veel van onze doelen draaien om behoeften op de korte termijn. We willen een nieuwe taal leren, want we gaan over zes maanden op reis. We moeten deze nieuwe vaardigheid binnen twee maanden leren, zodat we aan die nieuwe baan kunnen beginnen en de rekeningen kunnen betalen. We moeten ons voorbereiden op een examen dat over een maand plaatsvindt.

Deze onvoorziene omstandigheden zijn prima geschikt om in onze basisbehoeften te voorzien, en u moet ze serieus nemen, maar baseer uw idee van het menselijk potentieel er niet op. Als het gaat om het zelfverbeteringstraject, moet je soms de onvoorziene gebeurtenissen op de korte termijn vergeten.

Het is van cruciaal belang dat u weet dat we de neiging hebben dramatisch te overschatten wat we in één jaar kunnen bereiken, en dramatisch te onderschatten wat we in vijf jaar kunnen bereiken. Als het om 10, 15, 20 jaar en verder gaat, vergeet het maar. We zijn totaal onwetend over ons potentieel op deze tijdschaal.

De meesten van ons hebben moeite om vijf jaar in de toekomst te denken. Ik ben een van hen. Maar als het gaat om blijvende persoonlijke groei en verandering, vijf jaar is de minimaal haalbare tijdshorizon.

Ik heb ontdekt dat we na een aantal jaren van aanhoudende inspanning een competentieniveau beginnen te bereiken waar we nooit van hadden gedroomd. We kijken terug en kunnen onze vooruitgang zien, hoe elk uur oefenen en inspanning bij elkaar opgeteld een ongelooflijk resultaat opleverde. Op dit punt bereik je het rijk van permanente competentie en transformatie.

Mijn ervaring: Spaans leren. Tijdens een van mijn eerste lessen Spaans flapte ik plotseling mijn ultieme langetermijndoel uit tegen mijn leraar en medestudenten. Ik vertelde hen dat ik het DELE C2-certificaat wilde behalen, het hoogste Spaanse certificaat dat beschikbaar is voor buitenlandse studenten. Een deel van mij vond dit onredelijk en voelde zich dwaas om het te delen, terwijl het wijzere deel dat wist Ambitie is gezond en geeft kracht, en dat ik op de lange termijn dingen zou bereiken waar ik nooit van had gedroomd. Ruim vier jaar later slaagde ik voor het C2-examen.

Wanneer u doelen stelt, laat uw gedachten dan naar de toekomst afdwalen en stel u voor wat u zou kunnen worden na vijf jaar volgehouden inspanning. Hoewel je de uitkomst waarschijnlijk nog steeds enorm verkeerd zult inschatten, zul je je geest openstellen en het grotere plaatje van je zoektocht gaan zien. Je zult je huidige strijd zien als een noodzakelijke stap op het pad. En de beloningen die u behaalt, zullen evenredig zijn aan uw uitdaging.

Maak een einde aan eenvoudige, stapsgewijze formules

Welk traject voor zelfverbetering je ook onderneemt, je zult mensen tegenkomen die “eenvoudige”, “gemakkelijke”, “stap-voor-stap” formules hanteren.

Dit creëert de illusie dat je met weinig moeite een gelijke beloning kunt ervaren. We weten dat dit in strijd is met het Proportionele Beloningsprincipe.

De waarheid over deze plannen om snel beter te worden, is dat ze één persoon ten goede komen: de persoon die ze aan jou verkoopt. Ze kunnen je een vals gevoel van prestatie geven, maar ze zullen je niet helpen je doelen te bereiken.

Ze zijn gemakkelijk omdat ze de realiteit van uw streven niet weerspiegelen. Alles wat de moeite waard is, is niet gemakkelijk. En we weten al dat geen uitdaging geen beloning betekent.

Train jezelf om stroomopwaarts te zwemmen, om het op de moeilijke manier te doen, om te streven naar echt meesterschap, in plaats van zwakke resultaten en een laagje competentie.

Mijn ervaring: wiskunde leren. Toen ik wiskunde studeerde aan de universiteit, had ik een grote afkeer van de obsessie voor het blokken en examenpapieren die ik overal om me heen zag in de aanloop naar grote examens. Terwijl ik diep ging en alle concepten probeerde te begrijpen, leerden mijn vrienden eenvoudigweg formules uit het hoofd. Terwijl ik de aantekeningen over de les bestudeerde en alle onderwerpen van de cursus bestudeerde, bestudeerden mijn vrienden eerdere papers en gebruikten ze om de inhoud van ons examen te voorspellen. Mijn totaalaanpak leverde vrijwel altijd troeven op.

Stel jezelf open voor pijn en strijd

Wanneer je op een bepaald gebied van het leven probeert te verbeteren, zul je pijn en strijd ervaren. Probeer ze niet te vermijden; beschouw ze zelfs als een teken dat je iets goed doet. Als er geen problemen zijn, zijn uw doelen waarschijnlijk te klein.

Dat betekent niet dat je erin trapt de val van de obsessieve en begin je lichaam buiten onredelijke grenzen te duwen, werk of train elke minuut van de dag, of neem nooit vakantie. Streef naar langzame, gestage vooruitgang, terwijl je voldoende uitdaging hebt om je te stimuleren en te motiveren.

Mijn ervaring: Chinees leren. Toen ik in 2020 Chinees begon te leren, wist ik wat mij te wachten stond. Omdat ik al Spaans had geleerd, wist ik dat het leren van een taal een lange, zware klim is, maar wel een lonende. Terwijl ik op weg was naar mijn allereerste les Mandarijn, dacht ik na over wat mij te wachten stond. Ik kon de pijn en strijd die nog zou komen bijna voelen. Maar ik besefte dat er aan de andere kant een enorme beloning tegenover stond: spreekvaardigheid en alle voordelen ervan. En ik had gelijk.

De comfortziekte en hoe deze uw reis naar zelfverbetering belemmert

We weten dat beloning evenredig is aan de uitdaging, en dat we, wanneer we met een uitdaging worden geconfronteerd, moeite moeten doen om deze te overwinnen.

Toen ik het Proportional Reward Principle bedacht, merkte ik meteen dat dit perfect verklaart waarom moderne technologie zo gevaarlijk is voor ons welzijn.

Waarom een ​​uitdaging aangaan als we in plaats daarvan urenlang op de bank YouTube-filmpjes kunnen kijken? Waarom zou ik elke dag een uur besteden aan het leren van een nieuwe taal om films in de originele taal te bekijken, terwijl ik in plaats daarvan de ondertitels zou kunnen inschakelen? Wat is het nut van al die moeite?

Sterker nog, tegenwoordig hoeven we ons huis niet eens meer uit om in onze basisbehoeften te voorzien. We kunnen onze boodschappen laten bezorgen, afhaalrestaurants bestellen, dingen op internet kopen en zelfs socialiseren en sporten, vanuit het comfort van ons huis. Waarom het leven moeilijker maken dan nodig is?

Mijn formule legt uit waarom deze comfortabele levensstijl niet werkt: ons organisme gedijt, fysiek en psychologisch, ondanks uitdagingen. Hierdoor voelen we ons levendiger. Wij passen ons aan en groeien. We komen in contact met de magie van het leven.

Veel van onze moderne gemakken, zoals tv’s, smartphones, sociale media, Spotify en YouTube, doen één ding: ze voeden onze neiging om inspanningen te vermijden. Dit betekent dat we nooit uitdagingen overwinnen en nooit de beloning ervaren die daarmee gepaard gaat.

Comfort is een zelfopgelegde ziekte die ons langzaam leegmaakt van enthousiasme, opwinding en passie voor het leven. Bij gebrek aan het gevoel van beloning dat we krijgen door uitdagingen te overwinnen, zoeken we ernaar waar het direct en gemakkelijk te bereiken lijkt. Of we nu alcohol, drugs, feesten, tv, gamen of pornografie proberen, deze strategie werkt niet.

De enige haalbare strategie is om de inspanningen leveren die nodig zijn om ons competentieniveau te verbeteren en ervaar de diepgaande, blijvende beloningen en persoonlijke groei die dit met zich meebrengt.

---

---