Aydınlanma Yolu: Modeller ve Tarihler

Aydınlanma yolundan, bunun için yaygın kullanılan modellerden, bir ruhsal sistemden diğerine büyük ölçüde nasıl tutarlı olduğundan ve bugüne kadar yaklaşık on yıllık meditasyon ve öğretim sürecini içeren kendi yolumdan biraz bahsedelim.

Aydınlanma için istediğiniz terimi, istediğiniz ruhsal sistemden kullanabileceğiniz unutulmamalıdır: uyanış, birlik, Tanrı, lütuf, Nirvana, Cennet, mokşa, kozmik bilinç, vb.

Yaygın modeller genellikle aydınlanmayı belirli aşamaları içeren bir süreç olarak sunar. Ayrıca, birkaç ağır siklet okulun benimsediği karşıt bakış açısını da hesaba katacağız. Soto Zen ve Dzogchen, tüm Budist öğretilerinin zirvesi olarak kabul edilir.

Ve şüphesiz, kişinin kendi ruhsal yolu bu iki modeli de yansıtır. Doğuştan gelen aydınlanmış zihniniz her zaman Zaten mevcut olan ve her zaman var olan: “Aydınlandığımda, bende zaten olmayan hiçbir şey elde edilmedi”, diyor Buda Elmas Sutra’da.

Ama gerçekte, insanlar bu gerçeğin bilinçli bir şekilde farkına varmak için, giderek daha da yakınlaşarak, sonra giderek daha da derinleşerek bir yolda yürümelidir. Sizi teşvik ediyorum Aydınlanmanın hem bir süreç hem de içsel bir durum olduğunu entelektüel olarak anlamaya çalışmaktan kaçının. Kulağa paradoksal geliyor, ancak iki olgu birbirini destekliyor. Sadece aydınlanma yolunda yürüyerek yürüyebileceğiniz bir yol olmadığını fark edebilirsiniz.

Aydınlanma Yolunun Ortak Modelleri

Aydınlanma yoluna giden yol için, yol boyunca kilometre taşları olan bir yolculuk olarak görülen iki son derece güvenilir modelle başlayalım. Doğu ve Batı, modern ve antik olmak üzere farklı sistemlerden çok sayıda böyle model olduğunu unutmayın.

Öküz Güden Resimler (Mahayana Görüşünün Temsili)

Öküz güden resimler Kahramanın Yolculuğu'nun Zen versiyonu gibidir. Cehalet ve acıdan kalıcı aydınlanmaya ve meyvelerine olan yolculuğumuzu anlatırlar. Bu aydınlatıcı sunum için Shinzen Young'a teşekkürler bu resimlerin üzerinde.

Bu resimlerde, çocuk bir şey aramaktan, öküzün ayak izlerini bulmaya, bir anlığına bakmaya, yakalamaya, sonra binmeye ve sonra öküzün sırtında yaşadığı yere geri dönmeye geçiyor. Bu hikaye hem bilinci anlama sürecini hem de aydınlanmayı temsil ediyor, çünkü ikisi de aynı. Elbette, bunların hepsi metaforik. Efsanevi yorumlara kapılmayalım.

İlk yedisini ele alıyoruz çünkü bunlar yolun kendisini anlatıyor. Aydınlanmanın biçimini, görünümünü ve amacını anlatan üç tane daha var.

1. Öküzün Aranması: Öküz resimde görünmüyor: çocuk etrafında bir şeyler ararken görülüyor. Bu bizim varoluş halimizi temsil ediyor görünüşlerde kaybolmuş, Samsara'da, aydınlanmamış zihinde. "Herkes bir şey arıyor" ve kalıcı olarak tatmin edici hiçbir şey bulamamak.
   
2. Öküzün Ayak İzlerini Görmek: Çocuk yerde öküzün ayak izlerini görür. Bu, aydınlanma olasılığından söz ettiğimizde, kişinin ruhsal uygulamayla ilk karşılaşmalarını temsil eder.
   
3. Öküzün Kuyruğunu Görmek: Resimlerde, çocuk öküzün arkasını ve kuyruğunu görür. Bu, bilincin doğasına, alışılmış öz kimliğimizin ötesinde yatan şeye dair bir sezgiye veya geçici bir bakışa sahip olduğumuz zamandır.
   
4. Öküzün Yakalanması: Çocuk öküzü yakalar, ancak öküz hala bir ipte vahşice koşuyor ve çocuk onu kontrol etmek için mücadele ediyor. Bu, benliksizlik ve "hiçbir şeylik" hakkındaki ilk derin içgörümüzü temsil ediyor. Aydınlanma artık ulaşılabilir.
   
5. Öküzün Evcilleştirilmesi: Öküz artık yürüyor arkasında çocuk. Bu, içgörünün seni takip ettiği ve kayıp gitmediği zamandır.
   
6. Öküz Binmek: Çocuk öküzün üzerine çıkar ve flütünü çalarken sakin bir şekilde geriye doğru sürer. Shinzen Young'ın dediği gibi, "Aydınlanma, sürekli olarak bir uçurumdan düşmek ve bununla tamamen rahat olmak gibidir. Büyük ve güçlü bir canavar sizi taşır... Bu bir düşüştür, ama aynı zamanda yukarı doğru bir düşüştür."
   
7. Öküzün Eve Taşınması: Bu resimde, çocuk evde yatıyor. Öküz gitti. Bu tam bir aydınlanma ya da son dinlenme. Geriye kalan tek şey gerçekte kim olduğunuzdur.

Devlet Aşamaları (Ayrıca Mahayana Görüşünün Temsilcisi)

Bu durum aşamalarını Ken Wilber'dan öğrendim, o da bunları Daniel P Brown'ın çalışmalarından benimsedi. Brown, dünyadaki başlıca meditasyon geleneklerini (Budizm dahil ancak bununla sınırlı olmamak üzere) kapsamlı bir şekilde inceledi ve bir sonuca vardı beş aşamalı seri hepsinin ortak noktası.

1. Brüt Uyanma: Uyanıklık durumunda, yalnızca fiziksel bedenle, başıboş zihinle ve duygularımızla özdeşleşiriz: "Açım", "Üzgünüm", "Yorgunum". Budistler “Maymun Zihin"Bu seviyedeki kaotik zihinsel gevezeliği tanımlamak için - geçmişte ve gelecekte, endişelerde, hayallerde, pişmanlıklarda, düşünce kalıplarında, akılda kalıcı melodilerde ve çılgın monologlarda kaybolmuş durumdayız. Kendi zihninizi dikkatlice gözlemleyin. Onun ilgilendiği tek şeyin fiziksel dünya ve benlik olmanın gerektirdiği tüm dram olduğunu göreceksiniz.
   
   
2. Hemen göze çarpmayan: Meditasyonla ilgili bir miktar deneyimden sonra, benlik duygusu Uyanık benlikten, Öz benliğe doğru genişler. İnce benlikMaymun zihni sakinleşir, daha derin içgörülere, sezgilere, bilgeliğe ve sevgi dolu nezakete yol açmakDerin bir zihinsel dinginlik yaşayabilir, daha az acı ve işkence yaşayabilir, geçmişin ve geleceğin sadece bir rüya olduğunu hissedebilirsiniz.
   
   
3. Nedensel: Nedensel ile daha fazla özdeşleştikçe, Kaba beden-zihinle olan bağımız zayıflar ve sezgi, içgörü, bağlantı ve mutluluk gibi İnce özellikler artar. Zihinsel sakinlik, beklediğimiz gibi daha sabit hale gelir. Nedensel, farkında olabileceğimiz en ince nesneler: Bilincimizde beliren ince sesler, ışıklar ve şekiller.
   
   
4. Tanık: Tanıklık durumu, Boşluk ve Hiçliğin farkına varmanın evidir: duyularımızda deneyimlediğimiz her şeyi temellendiren saf, özelliksiz farkındalık. Rengi, şekli, tarafı, sınırı, zamanı, içi ve dışı yoktur. Bunun yerine, tüm bu özelliklere zahmetsizce Tanıklık eder. Sarsılmamış bir şekilde kalırız. bu saf Görücü'ye dayalı.
   
   
5. İkili Olmayan: İkili olmayan durumda, düşüncelere, duygulara ve duyumlara tanıklık eden ayrı bir Görücü hissi yoktur. O Görücü, duyularımızın akışına çöker. Artık nehrin kıyısında değiliz - nehrin içindeyiz. Farkındalığımızda hiçbir şeyden ayrı olmadığımızı fark ederiz. Hem radikal özgürlük Tanık sahnesinden ve bir Tek Tat Hiçbir şeyden ayrı olmama durumu.

Dzogchen (Vajrayana Görüşünü veya Yolsuz Görüşü temsil eder)

Dzogchen Tibet Budizmi'nin zirvesidir ve sıklıkla en büyük Budist öğretileri seti olarak kabul edilir. Çoğu diğer Budist geleneği gibi yerden yukarı doğru inşa etmek yerine, yukarıdan aşağıya doğru ilerleyen, doğrudan ikili olmayan özlü bir yoldur.

Bu bir Vajrayana okulu ve Budizm Tekerleğinin Üçüncü veya Dördüncü Dönüşünün bir parçası olduğundan, aydınlanma yolunu aşamalar halinde gelişen bir şey olarak değil, doğuştan gelen saf varlığımızı ve Budalığımızı tanımak. Genellikle "tüm araçların zirvesi" olarak adlandırılır. Bu, mahamudraaşağıdan yukarıya doğru bir yaklaşımdır.

Dzogchen öğretmenim Lama Surya Das, aydınlanmanın hem bir süreç hem de içsel bir durum olduğunu söyler. Bu, buradan gerçek ve tamamen buraya gitmekle ilgilidir; Oraya varana kadar oradayız. Varsayılan Mod Ağı'nın rüya benzeri sersemliğinden ve sınırlı, benmerkezci algımızdan uyanırız. Bağlanma, nefret ve körlükten gerçek vizyona geçeriz.

Aydınlanmaya Giden Yolum

Öküz gütme resimlerinin aydınlanma yolculuğum için iyi bir model olduğunu düşünüyorum. Meditasyona başladığımda, hayatımdan tatminsiz hissediyordum ve bir süredir öyleydim. Başlamadan kısa bir süre önce zor bir dönemden geçmiştim ve her zaman farklı türden bağımlılıklara kapılmıştım, her zaman bir şey arıyordum, her zaman bir sonraki şeyi arıyordum, her zaman daha fazlasını arıyor ve her zaman daha fazlasını istiyordum.

Aldıktan hemen sonra meditasyon, Güçlü bir şey bulduğumu ve buna hazır olduğumu biliyordum. O anda gördüğüm şeyin derinliğini anlamasam bile, bir şekilde eve geldiğimi hissettim.

Ve oldukça hızlı bir şekilde zihnin doğasına ve gerçek benliğime, gerçek varlığıma dair anlık görüntüler almaya başladım. İlk birkaç yıl içinde bu tür birçok anlık görüntüye sahip oldum ve bunlar bende kaldı. Bir iki kere bakınca bir daha unutamıyorsunuz.

Aslında erken dönemde birkaç çok derin deneyim yaşadım. Kalıcı değillerdi ama çok güçlüydüler ve geriye dönüp baktığımda, bu deneyimler bana rehberlik etti ve bu çalışma için potansiyelimi gösterdi.

Bana belli bir yere takılıp kalmamam gerektiğini, aydınlanma yolunu tamamladığımı düşünmemem gerektiğini hatırlattılar. Devam etmeli ve kendimi öğretilere adamaya devam etmeliyim.

Ve son iki üç yıldır, her şey dengelenmeye başladı. Meditasyon olmadan yaşayamayacağımı söylemek istemiyorum, çünkü bu pek doğru gelmiyor. Daha çok hayat ve meditasyonun tamamen iç içe geçmiş gibi görünmesi: Birini diğeri olmadan yaşayamam.

Son birkaç haftadır bile, yeni bir bilinç durumuna geçtiğimi hissediyorum. Ayrılık yanılsamasını ve beden-zihnimde sıkışıp kalma yanılsamasını görmeyi kendime çok kısa bir süre hatırlattığımda, gerçekte kim olduğumu hemen keşfediyorum. Sonra sadece bunun içinde dinleniyorum ve bu çok lezzetli ve çok tatmin edici.

Ayrıca aydınlanma yolunun tam da bu olduğunu fark ettim. Bu, bu yerde dinlenmek ve başka bir şeyi aramayı ve istemeyi unutmakla ilgilidir. Gerçekten istediğimiz bu. Bu derin iç huzur duygusunu istiyoruz.

Ve bu şekerli veya Yeni Çağ'a ait değil, ama çok elle tutulur, çok somut. Hayatınızda ne olursa olsun, zaten kavrayamayacağınız veya hiçbir şekilde tutunamayacağınız bu saf varoluş olduğunuzu fark etmektir.

Onu tutamazsın. Ve aynı zamanda, herhangi bir yanılsamayı veya herhangi bir kavrama hissini veya başka bir şey için sahip olabileceğin herhangi bir arzuyu tamamen bastırır. O yerde dinlenerek, Ne olursa olsun iç huzuru ve memnuniyet içinde dinlenirsiniz.

Ve kelimenin tam anlamıyla son birkaç haftadır, buna olan bağlantımın yeni bir seviyeye ulaştığını hissediyorum. Öküz gütme konusunda, muhtemelen öküzü geriye doğru süreceğim. Bazen yapıyorum ama kesinlikle her zaman değil.

Ve bence Dzogchen meditasyonum bunun büyük bir parçası oldu. Bu meditasyon biçimini bu yılın Ocak ayından beri uyguluyorum ve bu doğrudan kim olduğunuza, bu bilgiye olabildiğince iyi bir şekilde işaret ediyor. Sizi tam oraya yönlendiriyor. Ve ne kadar çok uygularsam, gerçekte kim olduğumda o kadar çok dinlenebiliyorum.

Bölümümü beğenebilirsin aydınlanma neden ciddi değildir.